Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Ας μιλήσουμε για λέξεις~Η σιωπή των Ελλήνων~Αnais Zolie

Ας μιλήσουμε για λέξεις...
Ναι...ας μιλήσουμε επιτέλους ,για μικρές ασήμαντες λέξεις...
Λέξεις από εκείνες που κάποιοι τις έχουν βιώσει από μικροί.
Λέξεις που με εκείνες έμαθαν να ζουν, και πως να ζουν....
Και έτσι πορεύονταν μέσα στην αιωνιότητα.
Λέξεις γραμμένες ανεξίτηλα στις ιστορίες τους.
Ιστορίες της ζωής τους, των προσδοκιών τους,της φυλής τους.
Ας μιλήσουμε για λέξεις,αλλά για ποια απ'όλες;
Παράδοξο που πρέπει να μιλάω με παλαιές έννοιες και σημερινές έγνοιες,
να είμαι φίλος της σοφίας που ξεθώριασε...
Μήπως όμως πάντα φιλόσοφος δεν ήμουν;
Μήπως το'χε η σκέψη μου;
Μήπως πάντα η σκέψη μου έφτιαχνε λέξεις-νοήματα;
ή μήπως απλά πάσχιζα να καταλάβω τα νοήματα των λέξεων;
Ας μιλήσουμε για λέξεις επιστημονικές, όπως αστρονομία(astronomy),
ανθρωπολογία(anthropology),ιστορία(history),ψυχολογία(psychology),
γεωμετρία(geometry),μαθηματικά(mathematics).
Να μιλήσουμε για λέξεις νοητές ,πέραν του υλικού ή υπαρκτού.
Λέξεις μεταφυσικές,φιλοσοφικές(philosophy),μυθολογικές(mythology),
φανταστικές(fantasy)...που ξεδίψασαν το πνεύμα όσο μπόρεσαν,
καθώς αυτό,ποτέ δεν ξαπόσταινε  στο νοητό ταξίδι του...
Ας μιλήσουμε για λέξεις, από εκείνες που σιγομουρμούριζαν την νύχτα αρχαία στόματα,
για να κοιμίσουν τους ήρωες(heroes) του επαύριο,κοινούς, ελεύθερους,ανθρώπινους ημίθεους,
που έζησαν μόνο για να πεθάνουν στο όνομα της αξίας, σε έναν Μαραθώνα, στη Σαλαμίνα,στις Θερμοπύλες,στις Πλαταιές...
Ας μιλήσουμε για λέξεις κοινωνίας...
Όπως πολιτική(politics),δημοκρατία(democracy),
και ας αναλογιστούμε το ότι συμβιώσαμε,
όχι ως κτήνη αλλά ως έλλογα όντα,ίσοι και άνισοι μαζί.
Να μιλήσουμε για λέξεις όπως φιλάω(φίλα με-κύσον με-kiss me),
και ας τις εννοήσουμε όπως αρχικά τις γεννήσαμε,
χαμογελώντας στον αρσενικό έρωτα και δακρύζοντας στη θηλυκή αγάπη...
Θα μιλούσαμε και για πόσες ακόμα λέξεις,που έπνιξε η λήθη,
καθώς εμείς ξαποστάσαμε πολύ.
Αποκοιμηθήκαμε σαν τις φτιάξαμε,
και τις δωρίσαμε απονήρευτα.
Και όταν ξυπνήσαμε, ο κόσμος είχε πλέον αλλάξει...
Όχι...ας μην μιλήσουμε άλλο για αυτές τις πικρές λέξεις...
Αυτές, ότι είχαν να πουν το είπαν, στα πέρατα του χώρου και του χρόνου...
Μην κλαίς άλλο...
Να μιλήσουμε για πράξεις...

"Η σιωπή των Ελλήνων-Anais Zolie 2017"





















































Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

Η Μεγάλη Πανσέληνος και η κοιμωμένη του Πέραν

Έτσι είναι η αγάπη μια μεγάλη πανσέληνος, ενωμένη με τον ουρανό και τη γη, με το θνητό και το θείο.-Anais Zolie


Και...
Είναι η αγάπη μια ελαφίνα που χορεύει γυμνή κάτω απ΄το φως του ολόγιομου φεγγαριού,λαβωμένη απ΄το χρυσό βέλος του έρωτα,εκεί στο δάσος της ψυχής.
Νεράιδα η καρδιά και μεταμορφώνει , το κόκκινο αίμα της πληγής, που ράντισε το λευκό χιόνι της προσμονής, σε ρόδο που άνθισε στην παγωμένη λίμνη της μοναξιάς.
Το'παν οι προφητείες, το χάραξαν ψηλά στ' άστρα οι χρησμοί, σ' αυτή τη μεγάλη Πανσέληνο που μοιάζει σαν ήλιος που φώτισε τα βαθιά της νύχτας σκοτάδια, για να 'ρθει της μοίρας η σφραγίδα.
Σε  πάπυρο  απόφασης, το βουλοκέρι μπήκε...
Με πένα χρυσοστόλιστη,αράδα ...αράδα...γράφει...
"Λίγο μετά τη γέννηση του Βασιλέως του Σύμπαντος κ' πριν την Αρχιμηνιά και αρχή χρονιά...
Η κοιμωμένη του Πέραν ...θα αναστηθεί...
Τα μάγια θα λυθούν...
Στο πρώτο φιλί που θα αγγίξει τα κερασένια χείλη της,απ΄τον πρίγκιπα εκείνον, που θα ψάξει να την βρεί , θα την κρατήσει στην αγκαλιά του και  θα ανασάνει μέσα της, την αληθινή αγάπη...
Ζωή να της δώσει απ΄τη ζωή του..."
Το χάραξαν στα ' αστρα οι χρησμοί...αυτή τη μεγάλη Πανσέληνο...
Απ' την ποιητική συλλογή"Λεκτικές Αναβάσεις" 2016
Anais Zolie